De gemeenten verwachten dit jaar 8,5 miljard euro aan heffingsinkomsten binnen te krijgen, 2,9 procent meer dan vorig jaar. Ondanks dalende WOZ-waarden is de geraamde opbrengst van de onroerendezaakbelasting (OZB) op woonhuizen en bedrijfspanden 5,2 procent hoger dan in 2012. De toename is vooral het gevolg van tariefstijgingen en areaaluitbreidingen.

De verwachte opbrengst van de bouwvergunningen daalt in 2013 met 6,6 procent. Het is het vierde jaar op rij dat de inkomsten uit bouwvergunningen teruglopen. Dit hangt vooral samen met de economische crisis, waardoor er minder wordt gebouwd.

bron: lees het gehele artikel op accountancynieuws.nl

De incasso gaat uit van het bedrijf Hopmans Holding BV uit Ugchelen, die aangeven de onderneming Worldwide Administrators BV gecontracteerd te hebben om dit bedrag te incasseren. Dit bedrijf wekt de indruk dat het bedrag is verschuldigd voor het bezwaar maken tegen de WOZ-waarde.

De gemeente adviseert getroffen inwoners contact met hun bank op te nemen om het bedrag terug te laten boeken (storneren). Normaal gesproken moet u dit verzoek binnen 56 (kalender) dagen na de afschrijving bij uw bank doen.

Bron: dichtbij.nl >> Lees het gehele artikel op de site

De regeldruk van de overheid en de rechten van de burger
Met het ontstaan van de eerste beschavingen, bijna 6.000 jaar geleden, ontstonden de regels tussen koning en onderdaan. Vanzelfsprekend ontstonden toen ook de eerste belastingen. Onroerende zaken waren een dankbare bron voor belastingheffing. Daarbij werd onder andere gekeken naar de omvang van de bezitting. Hoe meer ramen, deuren of haarden in een huis, hoe duurder het huis werd geacht en hoe meer belasting die huiseigenaar moest betalen. Toen burgers ramen en deuren dichtmetselden om zodoende minder belasting te betalen, bedacht de overheid andere regels om de waarde te bepalen.

Hoe meer (belasting)regels erbij kwamen hoe meer de roep van burgers tot bescherming van hun rechten toenam. Dit leidde onder andere tot het ontstaan van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM).

In het eerste Protocol bij het EVRM is het eigendomsrecht toegevoegd: het recht op het ongestoorde genot van een eigendom. Belastingheffing over een eigendom wordt gezien als een inbreuk op dit recht en is alleen toegestaan als de overheid regels opstelt waarin zij de burger de mogelijkheid geeft om effectief verweer te voeren tegen deze belastingheffing.

Toename bezwaar- en beroepsprocedures:
De mogelijkheid voor burgers tot het instellen van bezwaar en beroep tegen de door de lokale overheid vastgestelde waarde van een onroerende zaak (de WOZ-waarde) leidt tot vele procedures. Dit brengt zowel voor de overheid als de rechterlijke macht substantiële kosten, een aanzienlijke werkbelasting en lange behandeltijden met zich mee.

Antwoord van de wetgever: de Fierensmarge
Het is niet verwonderlijk dat door de toename van het aantal bezwaar- en beroepsprocedures de wetgever meer en meer geneigd is om te trachten het aantal procedures te beperken. Op het gebied van de Wet-WOZ is de zogenaamde ‘Fierensmarge’hier uiteindelijk het resultaat van.

De Fierensmarge is naar aanleiding van een voorstel van het Kamerlid mevrouw Fierens, op 1 januari 2005 ingevoerd. De wettelijke regeling verhindert in bepaalde gevallen dat een burger in bezwaar en beroep kan komen tegen een te hoog vastgestelde WOZ-waarde. De waarde die op een WOZ-beschikking staat vermeld, wordt namelijk geacht juist te zijn indien deze slechts marginaal afwijkt van de op de beschikking vastgestelde waarde. Hiervoor is een tabel vastgesteld, waarbij de afwijking relatief gezien geringer mag zijn naarmate de waarde toeneemt. Voor panden met een waarde tot € 200.000 dient het verschil ten minste 5% van de vastgestelde WOZ-waarde te bedragen terwijl dit voor panden met een waarde van € 1.000.000 of hoger minimaal 2% dient te zijn. Indien de afwijking lager is, leidt een ingediend bezwaar niet tot een verlaging van de WOZ-waarde.

Het geschil
In geschil is of de Fierensmarge in strijd is met het recht op het ongestoorde genot van eigendom als bedoeld in het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM). X is eigenaar en gebruiker van een onroerende zaak waarvan de WOZ-waarde door de gemeente wordt vastgesteld op € 99.000. De gemeente verklaart het door X ingediende bezwaar ongegrond. Na de uitspraak op bezwaar komen partijen na onderling overleg tot de conclusie dat de waarde eigenlijk € 95.000 had moeten bedragen. De gemeente laat X vervolgens weten dat de Fierensmarge van de Wet WOZ verhindert om de waarde met € 4.000 te verlagen. Om succesvol in bezwaar te kunnen komen, moet het verschil immers minimaal 5% van € 99.000 zijn (€ 4.950). Nu het geconstateerde waardeverschil slechts € 4.000 bedraagt, wordt het bezwaar afgewezen. Voor X betekent dit een nadeel in 2005/2006 van € 19,99 per jaar, te weten:

OZB € 9,63
IB eigenwoningforfait € 9,60
Waterschapslasten € 0,76
Voorafgaand aan het opnemen van de regeling in de wet, heeft de wetgever nagedacht of de regeling wellicht in strijd zou zijn met het eigendomsrecht. De wetgever overwoog toen dat de essentie van het recht op toegang tot de rechter gewaarborgd moest blijven, maar dat de regeling gerechtvaardigd was omdat volgens haar evenredigheid bestond tussen de gebruikte middelen en het doel dat daarmee wordt nagestreefd. Hiertoe overwoog zij onder meer het volgende: “de regeling is alleen bedoeld om de werklast voor de gemeenten en de rechter in belastingzaken te verminderen” en “de marge is een onzekerheidsmarge bij het bepalen van de waarde van een onroerende zaak” en “de marge is alleen bedoeld voor relatief kleine belangen.”
Met dit laatste argument refereert de wetgever aan de financiële last, die belanghebbende draagt als gevolg van de onjuiste WOZ-beschikking en de Fierensmarge. Het nadeel is volgens de wetgever slechts één à twee tientjes.

Fierensmarge sneuvelt
In haar uitspraak wijst de Hoge Raad nadrukkelijk op artikel 1 Eerste Protocol van het EVRM. Daarin is bepaald dat elke maatregel die het ongestoorde genot van eigendom aantast, waaronder de heffing van belasting, vergezeld moet gaan van procedurele garanties die de betrokkene een redelijke mogelijkheid bieden tot effectieve betwisting van de rechtmatigheid van die maatregel.

Omdat het EVRM directe werking heeft en voor gaat op ons nationale recht, toetst de Hoge Raad of de gewraakte regeling aan de primaire eis van het EVRM voldoet. Indien de Fierensmarge deze toets niet doorstaat, dan is zij in strijd met het EVRM. Als gevolg daarvan dient de regeling onverbindend te worden verklaard en mag deze niet meer worden toegepast.

De Hoge Raad oordeelt dat de Fierensmarge voorkomt dat X de foutieve WOZ-waarde via bezwaar en beroep kan bestrijden. Ook is het niet mogelijk om via de Wet WOZ of een andere regeling de fout die binnen de Fierensmarge valt, effectief te betwisten. Door deze categorische uitsluiting van een effectief rechtsmiddel acht de Hoge Raad de Fierensmarge in strijd met het EVRM.

Voorts gaat de Hoge Raad nog expliciet in op het door de overheid aangevoerde argument dat het slechts gaat om geringe bedragen. Hij merkt daarover op dat nu de overheid steeds meer belastingen aan de WOZ-waarde koppelt (zoals met ingang van 2010 ook de schenk- en erfbelasting), er niet altijd meer sprake is van geringe belangen. (Bij een waardeverschil van € 4.000 kan het effect op de hoogte van eventuele schenk- en erfbelasting oplopen van € 400 tot € 1.600).

Tot slot merkt de Hoge Raad nog op dat de Fierensmarge afwijkt van een forfaitaire waardebepaling of een indeling van zaken in waardeklassen, waarbij de verschuldigde belasting veelal niet afhankelijk zal zijn van een eventuele onjuiste waardering door het bestuursorgaan. De rechtmatigheid van een dergelijke heffing zou aldus de Hoge Raad dan ook niet in het geding zijn.

Conclusie
Met dit arrest in de hand heeft de belastingplichtige voortaan de mogelijkheid om bezwaar te maken tegen de vastgestelde WOZ-waarde, ook indien er naar de mening van de belastingplichtige slechts een klein verschil bestaat ten opzichte van de vastgestelde waarde.

Hoe lang de huidige regeling nog blijft bestaan is onduidelijk. De invoering van een forfaitaire regeling of een indeling van zaken in waardeklassen lijkt gezien deze uitspraak niet ondenkbeeldig.

bron: Deloitte Taxtueel

Het gaat om de waarde van een (eigen) woning die in de erfenis valt. Eerder heb ik aangegeven dat er maar één waarde is die van toepassing is. En dat is de woz-waarde zoals die door de gemeente is vastgesteld.

Ik heb toen aangegeven dat erfgenamen tegen deze waardevaststelling bezwaar kunnen aantekenen. Als het bezwaar wordt gehonoreerd door de gemeente, is er direct sprake van besparing op de erfbelasting.

Na die vorige column heb ik van lezers begrepen dat niet iedere gemeenteambtenaar het met mij eens was. Sommigen gaven aan dat de gemeente weigerde om een nieuwe waardebeschikking op te stellen (maar wel de waarde zelf naar beneden bijstelde, wat uiteindelijk natuurlijk ook het gewenste resultaat had).

In zijn antwoorden geeft staatssecretaris Weekers aan dat de erfgenamen altijd een nieuwe beschikking kunnen aanvragen en dat zij het recht hebben om daar bezwaar tegen te maken bij de gemeente en eventueel daarna nog beroep kunnen instellen bij de rechtbank. Dit verzoek op grond van artikel 26 Wet waardering onroerende zaken (woz) kan door de erfgenamen altijd gedaan worden omdat het “niet aan een termijn” is gebonden.

Goed nieuws

Goed nieuws voor alle erfgenamen die een huis erven waarvan de woz-waarde te hoog ligt. Eén brief naar de gemeente met het verzoek om een nieuwe waardebeschikking is genoeg en kan dus altijd nog.

Er is nog wel één aandachtspunt. Als de Belastingdienst de erfbelasting definitief heeft vastgesteld, kan de lagere woz-waarde alleen nog meetellen als de inspecteur ambtshalve de aangifte aanpast.

Als u van mening bent dat de woz-waarde te hoog is, maar de gemeente nog geen nieuwe (lagere) waarde heeft vastgesteld, wacht dan niet eindeloos. Maak dan pro-forma bezwaar bij de inspecteur voor de opgelegde erfbelasting en verwijs naar de procedure bij de gemeente. Anders bent u misschien toch te laat, maar dan voor de verlaging van de te heffen erfbelasting.

Bron: Telegraaf 6 februari 2012